Afbeelding
Foto: Marit Jansen van Galen

“Het traditionele ‘de man gaat op één knie’ verhaal is bij ons niet van toepassing”

Gesprek van de week

Samen de liefde vieren. Je belooft elkaar trouw in voor- en tegenspoed. Een zin die voorbijkomt tijdens de gemiddelde trouwceremonie. Maar wat is het geheim achter een (lang) gelukkig huwelijk? Zes echtparen blikken terug op hun trouwdag en vertellen over de liefde voor elkaar in de jaren daarna. Hier het verhaal van Bina & Ashley.


Bina (46): “Een verboden liefde op de werkvloer was het in 2012. Het duurde daarom ook lang voordat we het aan familie, collega’s en vrienden durfden te vertellen. We hebben lang uitgezocht of we voor elkaar bestemd waren. Ook door het leeftijdsverschil.” Ashley (30): “Na een vakantie waarin de één in Azië zat en de ander in Nederland en we beiden enorm verlangden om bij elkaar te zijn, wisten we het zeker. We zijn gaan samenwonen en al snel hadden we gesprekken over trouwen.” Bina: “Het traditionele ‘de man gaat op één knie’ verhaal is bij ons niet van toepassing. Terwijl we het allebei in 2016 van plan waren, was het Ashley die op één knie ging en ik die volmondig ‘ja’ riep op het strand bij Wemeldinge.” Ashley: “Onze trouwdag in september 2017 was fantastisch. We sliepen de avond ervoor niet samen en zagen elkaar pas op de dag zelf, toen we beiden in een mooie jurk stonden. We zijn geen doorsnee echtpaar, maar het ten huwelijk vragen en de ceremonie was wel traditioneel, daar houden we van.” Bina: “Al snel kwam het onderwerp kinderen voorbij en ik wist dat Ashley haar wens groot was. Ik ben geadopteerd en heb fantastische ouders, maar ik lijk niet op ze qua uiterlijk. Ik ben in 1996 teruggegaan naar mijn roots in Bangladesh. De andere geadopteerden konden heel goed met kinderen omgaan, maar ik vond dat lastig. Daardoor voelde ik de drang om ooit moeder te worden niet. Later besefte ik dat ik de ware moest vinden en groeide ook mijn wens. We zijn een traject aangegaan om zwanger te worden van een donor, met het idee dat ik het kindje mocht dragen om mijn DNA door te geven. Helaas lukte dit niet.” Ashley: “Een verdrietige en heftige periode waarin je bewijst dat je elkaar steunt in voor- en tegenspoed. We hebben elkaar de vraag gesteld: ‘Wil je zwanger zijn of moeder worden?’ Ons gezamenlijk antwoord was het laatste. Uiteindelijk raakte ik in verwachting en ondertussen hebben we een prachtige zoon en dochter op de wereld gezet.” Bina: “Met roots in Azië. Dus als ik op straat loop met mijn zoontje, zeggen mensen grappig genoeg: ‘Hij lijkt op jou!’” Ashley: “We hebben tijdens ons huwelijk behoorlijk wat overwonnen, maar zijn vooral nog meer van elkaar gaan houden. Gelukkig hebben we ook dezelfde humor.” Bina: “We zijn erg gelukkig als gezin en hebben de juiste balans gevonden. We zijn iedere dag blij dat we bij elkaar thuis mogen komen.” Ashley: “Zo lang je gelijkwaardig bent aan elkaar, elkaar in de waarde laat en met elkaar meebeweegt, of je nu tot de LHBTIQ+ gemeenschap behoort of hetero bent, dan kun je heel gelukkig zijn en blijven.”

Tekst Gertie De Boey

Digitale krant